'Bellen' met dierbare overledenen via de windtelefoon

In dit artikel:

Bij museumdorp de Locht in Melderslo hangt sinds kort een zwarte, antiek ogende telefoon — niet om te bellen, maar als windtelefoon: een plek waar bezoekers gedachten aan overleden dierbaren kunnen richten. Het initiatief kwam van vrijwilliger Ton Somhorst. Tijdens een jaarlijkse fietstocht met zijn broer zag hij elders in het landschap een vergelijkbare telefoon hangen en werd geraakt; terug op het museumterrein deelde hij zijn idee en collega‑vrijwilligers realiseerden het kunstzinnige gedenkteken.

De windtelefoon vindt z’n oorsprong in Japan, waar het als ritueel ontstond om verlies te verwerken, en is daarna wereldwijd uitgegroeid; ook in Maastricht hangt al langer een exemplaar en in Weert loopt een vergelijkbaar project. Volgens museummedewerker Marleé de Laat sluit de telefoon goed aan bij de plek: naast bomen met naamplaatjes van oud‑vrijwilligers biedt het instrument een extra, tastbare manier om stil te staan bij overledenen. Er is geen echte verbinding — het idee is dat je je gedachten hardop kwijt kunt en de wind ze meeneemt — waardoor het vooral een symbolische, persoonlijke ervaring vormt.