Burgemeester maakt excuses aan oud-bewoners Stokstraatkwartier

In dit artikel:

Bewoners van het Stokstraatkwartier in Maastricht, die in de jaren ’50 en ’60 werden verdreven bij grootschalige buurtsaneringen, kregen maandagavond door de gemeente erkenning en excuses voor het verleden. Wat nu een chique stadsdeel is, was toen een verpauperde volkswijk waar grote gezinnen in krappe, ongezonde kamers met slechte sanitaire voorzieningen woonden en jarenlang door beleid werden gestigmatiseerd. Een rapport uit 1952 bestempelde bewoners als “onmaatschappelijk” en “asociaal”; die etiketten werkten door in dossiers en beleid en deden veel oud-bewoners pijn.

De aandacht nam toe na Frank Bokerns boek Crapuul (2022), waarna de gemeente een bijeenkomst organiseerde voor oud-bewoners en hun families. Burgemeester Wim Hillenaar erkende dat de gemeente destijds had gefaald en noemde de verhalen schrijnend; hij zei dat excuses op hun plaats zijn. Oud-bewoners vertelden over armoede, vooroordelen, onderlinge solidariteit en de psychische nasleep — een bewoner noemde het gekscherend “Posttraumatisch Stokstraatsyndroom”.

De gemeente wil lessen trekken: stigmatisering moet stoppen en beleid moet echt luisteren naar wat mensen nodig hebben, temeer daar Maastricht tot de meest gesegregeerde steden van Nederland behoort. Als blijvende herinnering is een monument gepland in het Stokstraatkwartier, met een in brons gegoten dichtregel van 25 woorden die de uitgewiste geschiedenis zichtbaar moet maken; plaatsing wordt beoogd in 2027.