De Blauwborst is een uitgesproken zomergast

In dit artikel:

Natuurliefhebber Piet Schuttelaar, eindredacteur van De Natuurgids, beschrijft hoe de blauwborst zich in het broedseizoen in Nederland vestigt. Nadat de trekvogels terugkeren uit Zuid-Spanje en Afrika kondigen uitlopende takken en ontluikende bladeren het voorjaar aan; Schuttelaar trof de vogel zelf aan op jonge takken van een zwarte els bij zijn natuurhuisje in Stein en hoorde het melodieuze, soms imiterende gezang.

De blauwborst zoekt voorkeurshabitats met veel water, dichte begroeiing en insectenrijk slijk — plekken waar hij insecten, larven, wormen en slakjes kan vinden, aangevuld met zaden en bessen. Het is een echte zomergast in Nederland: van maart tot september, en in die periode kan een paartje meestal één of twee legsels grootbrengen. Het nest wordt op de grond tussen pollen en dicht struikgewas verborgen; gemiddeld komen er zo’n vijf groenblauwe eieren in veertien dagen uit.

Mannetjes vallen op door een kobaltblauwe kin, keel en borst, omringd door een roestbruine band; vrouwtjes missen die blauwe tint en hebben een rij zwarte vlekjes op de borst. In Nederland komt vooral de ondersoort met witte veertjes in de blauwe borst voor (de ‘wit-ster’); de rood-ster is zeldzaam en maakt meestal alleen als dwaalgast indruk, vooral in Scandinavië. Schuttelaars observatie illustreert de terugkeer van de lente en het hernieuwde leven in natte, begroeide landschappen.