De impact van corona, zes jaar later: afgekeurd en op een wachtlijst

In dit artikel:

Meta van der Woude, voormalig IC-arts uit Neer, volgt de openbare verhoren van de parlementaire enquêtecommissie corona met gemengde gevoelens. De eerste getuige, viroloog Marion Koopmans, werd onlangs gehoord; Van der Woude kijkt thuis mee en hoopt vooral dat aandacht voor mensen met post-COVID-klachten niet verwatert.

Zelf raakte ze in de eerste golf besmet en belandde op de intensive care, waar ze onder meer aan de beademing lag tussen collega’s. Ze verbleef langere tijd in een ziekenhuis in Nijmegen en bleef met langdurige gevolgen achter. Hoewel ze het heeft overleefd, is ze afgekeurd: ze kampt met weinig spierkracht en conditie, beperkte energie, cognitieve achteruitgang (trager werken, chaotischer denken) en psychische klachten, waaronder een periode met posttraumatische stressklachten.

Van der Woude maakt zich zorgen over het uitblijven van beleidsmaatregelen voor post-COVID-zorg. Ze wijst erop dat moties over het voortbestaan van post-covidexpertisecentra nog niet zijn uitgewerkt door het kabinet en dat COVID-klinieken mogelijk eind dit jaar sluiten. Zelf staat ze al twee jaar op een wachtlijst voor zo’n centrum en hoopt op een oproep voordat eventuele sluitingen plaatsvinden. Volgens haar zijn tot nu toe slechts circa duizend mensen in deze klinieken gezien, terwijl er van een grotere groep—in sommige cijfers vijftienduizend—meldingen zijn van blijvende klachten; landelijk wordt zelfs gesproken over honderdduizenden mensen met post-COVID-problemen.

De openbare verhoren kunnen Van der Woude enerzijds bevestiging en verwerking bieden, maar anderzijds ook oude angst en trauma’s oproepen. Haar dringende wens is dat politiek en zorgstructuren niet vergeten dat veel mensen nog lang hulp nodig hebben.