De muur der muren wacht op Max Verstappen, maar wat is nog over van de Wall of Champions?
In dit artikel:
In Montréal staat aan het Circuit Gilles Villeneuve een berucht stukje beton: de Wall of Champions. De muur ligt aan de buitenkant van de snelle chicane vlak voor het lange rechte stuk naar de finishlijn en kreeg zijn naam nadat in 1999 drie wereldkampioenen – Damon Hill, Michael Schumacher en Jacques Villeneuve – binnen korte tijd hun bolide op diezelfde barrière stukreden. Sindsdien is de plek een vast onderdeel van de Grand Prix van Canada en een populair fotomoment voor bezoekers die het circuit per fiets verkennen.
De muur is gevaarlijk omdat coureurs op het uiterste van hun limiet rijden om met maximale snelheid uit de bocht te komen; elke extra centimeter buitenom levert vaak hogere topsnelheid op het rechte stuk en dus betere tijden. Tegelijkertijd zijn de kerbstones bij die bocht vrij hoog, waardoor wagens soms “springen” en daardoor de controle verliezen. Moderne F1-teams en -grafics tonen tegenwoordig zelfs tijdens sessies hoe dicht een rijder bij de muur komt, soms tot op de centimeter nauwkeurig.
Naast de drie crashes van 1999 zijn meerdere (wereld)kampioenen het slachtoffer geworden: Jenson Button (2005), Sebastian Vettel (2011), Carlos Sainz en Kevin Magnussen in latere jaren, en meest recent Guanyu Zhou (2024). Max Verstappen heeft de muur al “gekust” tijdens een vrije training in 2024 maar kon zijn race voortzetten; andere toppers zoals Lewis Hamilton (na 19 optredens) en Fernando Alonso zijn er tot nu toe in geslaagd de barrière te vermijden. Lando Norris wordt genoemd in verband met een groot ongeluk vorig jaar, maar dat betrof een andere muur verderop nadat hij teamgenoot Oscar Piastri raakte.
Autosportanalyticus Xavier Maassen wijst erop dat het vak van coureur en de techniek van de auto's zijn verbeterd, waardoor aanrijdingen minder frequent zijn dan vroeger. Tegelijkertijd maken nieuwe reglementen het begin van een seizoen soms onvoorspelbaar, en blijft de plek onverbiddelijk als een auto verkeerd landt na een sprong van de kerbstones. Een extra ironische noot is de tekst “Bienvenue au Québec” die ooit op de muur prijkte — een welkom dat voor gestrandde rijders vooral hardhandig aanvoelde.
De Wall of Champions heeft zo een dubbelzinnige status: toeristische attractie en gedenkplaats van fouten en pech. Of de naam op de lange termijn blijft hangen, hangt af van toekomstig drama: als er jaren achtereen niemand meer tegen de muur belandt, verliest het wellicht zijn mystiek. Tot die tijd blijft het een van de meest herkenbare en gevreesde onderdelen van de Formule 1-kalender.