Dialectrock op lijst immaterieel erfgoed: 'Mooie erkenning voor wat wij in Limburg al jaren doen'

In dit artikel:

Het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland (KIEN) heeft dialectrock opgenomen op de nationale lijst van immaterieel erfgoed. De aanvraag kwam oorspronkelijk van de fanclub van de Gelderse band Normaal, maar KIEN heeft de erkenning breder ingevuld en de hele stroming dialectrock op de lijst gezet in plaats van één groep.

Limburgse muzikanten reageren enthousiast. Tren van Enckevort (Rowwen Hèze) noemt het een belangrijke waardering en hoopt dat het jonge bandjes een impuls geeft; hij wijst ook op de structurele moeilijkheid voor dialectbands om landelijk door te breken. Paul Pelzer van Promilaasj spreekt van waardering voor wat hij ‘alcorock’ noemt — een mengvorm van rock en feestmuziek — en benadrukt dat Limburgs dialect in stevige rock nog te weinig wordt gekoesterd. Promilaasj zelf is vooral in Limburg zichtbaar en haalt inspiratie onder meer uit Jovink en de Vooderbietels (de band rond de zoon van Normaal‑zanger Bennie Jolink), waar ze muziekmateriaal van gebruikten en er Limburgse teksten op zetten. Dwayne Verheyden, die recent terugkeerde uit het buitenland en een nieuwe formatie startte met Tex‑Mex‑invloeden, hoopt dat de erkenning ook lokaal trots en meer aandacht voor dialectmuziek oplevert.

Dialectrock komt op de lijst te staan naast 59 andere inzendingen, zoals het sacramentsoctaaf van Meerssen, de Bossche Bol en wadlopen. De krant legt uit dat immaterieel erfgoed gaat over leefgewoonten, tradities en gebruiken — denk aan het Oud Limburgs Schuttersfeest, de Pinksterkermis in Banholt, de cramignon‑dans, de Passiespelen in Tegelen, carnaval, het stoken van Limburgse stroop en de Oogstdankfeesten in Berg aan de Maas — in tegenstelling tot materieel erfgoed zoals monumenten of museumstukken.

De erkenning moet fungeren als culturele bevestiging en mogelijk bijdragen aan meer waardering, zichtbaarheid en instroom voor bands die in regionale dialecten zingen.