Duitse mijnwerker legde dagelijks leven in en rond Geleen vast

In dit artikel:

Heemkundevereniging Geleen toont van 12 januari tot 26 februari een selectie foto’s van Max Oset, een voormalige mijnwerker uit Lindenheuvel die tussen 1930 en 1956 in Limburg fotografeerde. Oset, geboren in het Beierse Hausham, verhuisde in 1925 naar Lutterade/Geleen nadat hij een dodelijk mijnongeval in Essen ternauwernood overleefde. Kort na zijn komst werd hij als ondergrondse arbeider ingeschreven op Rijksweg Zuid; op voorwaarde dat hij zou trouwen kreeg hij samen met zijn partner Anna een woning toegewezen aan de Tulpenlaan 45, waar het gezin jarenlang woonde.

Ondanks de economische crisis kon Oset zich een microscoop en camera veroorloven. Hij combineerde zijn passie voor fotografie met lange fietstochten door Nederland — van het Drielandenpunt bij Vaals tot Hoek van Holland — en legde vaak waterlandschappen vast, zoals de Maas en het pas aangelegde Julianakanaal. Zijn archief bevat beelden van Maastricht, Bunde, Geulle, Elsloo, Meers, Stein, Urmond, Roermond, Nijmegen en de Rotterdamse haven. Na de geboorte van een dochter in 1937, de Tweede Wereldoorlog en toen hij door silicose gezondheidsklachten kreeg, beperkten zijn reizen; vanaf 1947 concentreerde hij zich vooral op foto’s uit de directe omgeving, familietaferelen en lokale festiviteiten. Veel van zijn werken werden met inkt handmatig ingekleurd, een bijzondere techniek die in de expositie te zien is.

Oset overleed op 21 februari 1956 op 55‑jarige leeftijd aan de gevolgen van silicose, een longziekte die veel mijnwerkers trof. De tentoonstelling is te bezoeken in de lokalen van Heemkundevereniging Geleen, Jupiterstraat 35A — maandag en donderdag 14.00–16.30 uur, dinsdag 19.00–20.00 uur, en op afspraak. Meer informatie op www.heemkunde-geleen.nl.