Forse kritiek op nieuwe afhandeling mijnschade in Zuid-Limburg

In dit artikel:

Het Calamiteitenfonds geeft harde kritiek op het nieuwe mijnschadeloket I3ML in Heerlen: volgens de stichting is de afhandeling te traag, te ingewikkeld en te willekeurig, waardoor veel gedupeerden teleurstelling kunnen ervaren.

Het fonds, ingesteld in 2015, betaalde in totaal zo'n 4,5 miljoen euro uit voor bijna dertig ernstige gevallen van mijn(water)schade — vaak situaties die voor bewoners levensbedreigend waren — in gemeenten als Heerlen, Brunssum, Kerkrade, Landgraaf, Beekdaelen, Sittard-Geleen en Stein. Eind januari stopte de stichting omdat het nieuwe loket de taken overneemt.

Bij I3ML meldt een bewoner schade; de Commissie Mijnbouwschade beoordeelt of die voortkomt uit stijgend grondwater in oude schachten. Bij schade onder €10.000 wordt het bedrag direct uitgekeerd. Bij hogere schade volgt geen automatische uitkering: eerst komt een bouwkundige inspectie en vervolgens schakelt het loket een aannemer in. Als de schade uitsluitend door een andere oorzaak blijkt te zijn, krijgt de melder niets; bij meerdere oorzaken is slechts gedeeltelijke vergoeding mogelijk.

Het fonds waarschuwt dat het ontbreken van een objectief toetsingskader leidt tot risico op willekeur en juridische geschillen — I3ML stelt daarentegen dat er wel een schadeprotocol bestaat. Jan de Wit (Calamiteitenfonds) wijst erop dat een snelle geldbedrag-uitkering herstel niet garandeert en dat de procedure boven €10.000 door extra betrokkenen en termijnen maanden tot een jaar kan duren, wat onaanvaardbaar is voor bewoners.