Glanerbrook: van sportpark met drafbaan tot recreatiecomplex met schaatshal

In dit artikel:

Het volledig vernieuwde sportcentrum Glanerbrook wordt binnenkort officieel heropend. Het complex heeft een lange geschiedenis: de aanleg van het sportpark begon in 1931 naar ontwerp van tuinarchitect Dirk Frederik Tersteeg, als antwoord op de groeiende behoefte aan sportfaciliteiten door de komst van Staatsmijn Maurits. De gemeenteraad zag het project ook als middel om lichamelijke opvoeding van jeugd te bevorderen en werkgelegenheid te bieden tijdens de crisisjaren. De terreinindeling en tribune kwamen van gemeentelijk hoofdopzichter Van Kan; de uitvoering werd gegund aan G. Solberg en A. van de Wall, terwijl firma Savelkoul in korte tijd een tribune voor 1.000 toeschouwers bouwde.

Het park werd op Hemelvaartsdag 5 mei 1932 in gebruik genomen, bij regen, geopend door commissaris der koningin baron Van Hövell tot Westerflier en burgemeester Damen. Oorspronkelijk vonden er paardenrennen plaats; vanaf 1935 kwamen daar motorraces bij, die de baan zwaar belastten. Ook turn‑, muziek‑ en schuttersevenementen vonden er plaats. In de oorlogsjaren werd de tribune op 24 juni 1941 door een bominslag zwaar beschadigd.

Na de oorlog werd de grasbaan vervangen door een sintelbaan (35 cm uitgegraven en gevuld met sintels), maar die bleek ongeschikt voor serieuze atletiekwedstrijdorganisatie; motor‑ en autosport bleven echter voortbestaan. Na het overlijden van burgemeester Damen in 1951 kreeg het park zijn naam. Belangrijke ontwikkelingen volgden: de ijshal in 1968 gaf een nieuwe impuls, Pinkpop vond er vanaf 1970 plaats, en na een grote uitbreiding in 1988 kreeg het complex de naam Glanerbrook. De recente grondige renovatie en modernisering markeren de nieuwste fase in de ruim negen decennia lange transformatie van dit multifunctionele sportpark.