In het oude Gouvernement kon Sjeng Kremers (93) 'niet eens in zwembroek in de tuin zitten'

In dit artikel:

Het Gouvernement in Maastricht bestaat volgende week precies 40 jaar. Het opvallende provinciegebouw aan de Maas werd op 22 april 1986 geopend door koningin Beatrix; de voortrekker achter het project was commissaris van de Koningin Sjeng Kremers (1933), die van 1977 tot 1990 gouverneur van Limburg was.

Aanleiding voor het nieuwe onderkomen was praktisch: het oude gouvernement in de Bouillonstraat was veel te klein geworden, met ambtenaren verspreid door het hele pand en zelfs kantoren in wasruimtes. Bestuurlijke vergaderingen werden daardoor bemoeilijkt. Kremers wilde bovendien bewust weg uit de binnenstad en koos voor een plek aan de Maas — “want de rivier verbindt Limburg van Eijsden tot Mook” — wat aanvankelijk tot veel tegenstand in Den Haag leidde omdat bouwen in de uiterwaarden verboden was vanwege overstromingsrisico’s. Kremers loste dat op door het laten aanleggen van een nevengeul om hoogwater op te vangen, waarna de vergunning toch werd verleend.

De bouw nam circa drie jaar in beslag. Kremers hield het proces nauwlettend in de gaten en had sterke ideeën over het ontwerp, onder meer over veel glas in de Statenzaal zodat het uitzicht naar België vrij zou blijven. Het gebouw, deels op een eiland, kreeg al snel nationale en internationale bekendheid: in december 1991 vond er een Europese top plaats die leidde tot het Verdrag van Maastricht, dat in februari 1992 formeel werd ondertekend en een belangrijke stap vormde in de Europese integratie.

Kremers, zoon van een mijnwerker uit Nieuwenhagen, speelde een grotere rol in de economische transformatie van Limburg na de mijnsluitingen. Als bestuurder wist hij investeringen naar de provincie te halen voor de universiteit en het academisch ziekenhuis in Maastricht, NedCar in Born en rijksdiensten als het CBS en ABP in Heerlen. Zijn stijl werd omschreven als flamboyant en daadkrachtig: hij maakte even makkelijk vijanden als vrienden, maar kreeg wel resultaten.

Niet alle ambtenaren waren aanvankelijk blij met de verhuizing: de lunchborrels in het Vrijthof verdwenen en de werkroutine veranderde. Kremers zelf benadrukt dat hij het nieuwe gebouw altijd met plezier heeft gebruikt en opgelucht was dat de ambtswoning niet langer via de hoofdingang bij het kantoor lag, zoals in het oude pand.

Op woensdag 22 april wordt het veertigjarig bestaan uitgebreid herdacht met evenementen en activiteiten bij het Gouvernement.