Hoe ga je verder nadat je kind vermist raakt? Benny Lindelauf onderzoekt het in nieuwe roman
In dit artikel:
Benny Lindelauf uit Sittard bracht na een carrière in kinder- en jeugdliteratuur eindelijk zijn eerste roman voor volwassenen uit, Het licht tussen onze vingers — maar het kostte hem twaalf jaar om het af te krijgen. In die periode schreef hij wel andere boeken en toneelteksten; gemiddeld werkt hij normaal gezien zo’n drie jaar aan een boek, maar dit project sleepte zich uitzonderlijk lang voort.
De roman volgt Walter, een rijinstructeur van middelbare leeftijd die zowel zijn baan als zijn huis verliest. Die omwentelingen halen het oude verdriet naar boven over zijn vermiste zoon Toop, die op 16-jarige leeftijd verdween. Lindelauf liet zich voor het verhaal inspireren door een radiodocumentaire over een gezin waarvan een zoon tijdens de wintersport spoorloos raakte en jaren later bevroren werd teruggevonden — de vraag hoe je als ouder leeft met zo’n onbegrijpelijk verlies vormt het hart van de roman.
Lindelauf vertelt dat hij lang worstelde met het idee dat schrijven voor volwassenen iets totaal anders moest zijn dan kinderboeken: intellectueler, explicieter en provocerender. Pas toen hij inzag dat die scheidslijn grotendeels een mythe in zijn eigen hoofd was, kreeg hij grip op het project. Voor de realiteit van Walters nieuwe bestaan liet hij de hoofdpersoon in een totaal andere biotoop belanden: een ooievaarsopvang. Lindelauf deed zelf vrijwilligerswerk bij zo’n opvang in Drenthe en verwerkte herkenbare, soms schrijnende details — zoals het verknippen van dode eendagskuikens om de ooievaars te kunnen voeren — om de situaties geloofwaardig te maken.
Hoewel het onderwerp extreem pijnlijk is, koos Lindelauf bewust voor een balans tussen zwaarte en lichtheid; hij wilde geen verhaal dat alleen maar in ellende blijft steken. Zijn stijl zoekt momenten die zowel ontroeren als ruimte laten voor een glimlach. Het schrijfproces zelf omschrijft hij als moeizaam: lange periodes van niet-weten en falen, afgewisseld met fasen waarin alles ineens “vliegen” wordt — tussendoor dacht hij meermaals: “ik smijt het uit het raam.”
Persoonlijk reflecteert Lindelauf ook op ouderschap. Zijn eigen zoon is inmiddels volwassen en het contact is goed; hij benadrukt dat fouten onvermijdelijk zijn, maar dat wederzijdse vondbaarheid en open gesprek belangrijk blijven.
Kort profiel: Lindelauf (Sittard, 1964) is een bekroond auteur van jeugdboeken, schrijft toneel en scenario’s (onder meer de film De Ballonvaarder op Disney+) en is huisschrijver bij theatergezelschap Het Laagland. Momenteel staat zijn prentenboek De vrouw en zijn hoofd op de longlist van de Vlaamse Boon Literatuurprijs. Hij woont en werkt afwisselend in Rotterdam en Catalonië.