Hute-te-tuut (175) over de zoektocht naar de kluts

In dit artikel:

Ruth Schouwenberg-Dings gebruikt een alledaags ergernis — het steeds kwijt zijn van sleutels, portemonnee en zonnebril — als opstapje naar een ernstiger zorg: het verdwijnen van gezond verstand in de samenleving. Thuis lost ze haar gezoek met een knipoog en de hulp van “Heilige Antonius”, maar buiten de deur ervaart ze een groeiend patroon van agressie en onbehouwen gedrag in Nederland.

Ze somt schokkende voorbeelden op: vakkenvullers en zorgverleners die worden bedreigd, wegwerkers die worden aangereden door agressieve bestuurders, relschoppers die vuurwerk naar politici en politie gooien, jongeren die in opdracht van criminelen explosieven plaatsen en reizigers die conducteurs bespugen. Onderzoek wijst volgens haar op een groep daders die vaak jong is, hun opleiding niet heeft afgerond, weinig verdient en moeite heeft zich verbaal te uiten — mensen die gefrustreerd raken en dat in geweld omzetten.

Schouwenberg-Dings stelt dat we deze “boze burgers” liever kwijt dan rijk zijn, maar ze ziet geen eenvoudige remedie: strengere straffen of sociale interventies — wetenschappers lijken het ook niet eens te worden. Haar slotoproep is symbolisch: laten we samen het verloren verstand, de ‘kluts’, terugzoeken, want wie zoekt, vindt misschien ook oplossingen.