In één klap is het Passiespel in Tegelen modern theater geworden: 'De Christusvertolker houdt publieksenquêtes!'

In dit artikel:

Willem Kurstjens prijst de nieuwe Passiespelen in Tegelen als een opvallend eigentijdse bewerking van het bekende lijdensverhaal. Volgens hem breekt de voorstelling, gemaakt onder het evangelie van Frans Pollux, voortdurend door de afstand tussen publiek en podium heen: Christus spreekt de zaal direct aan, stelt vragen en laat toeschouwers reageren alsof zij zelf deel van het verhaal zijn. Daarmee verandert het stuk van een traditionele, gelovige vertelling in een productie die nadruk legt op twijfel, betrokkenheid en kritisch kijken.

Kurstjens vindt dat de voorstelling artistiek sterk is dankzij de regie, choreografie, muziek en de samenwerking met een professioneel gezelschap uit Maastricht. Ook de veelbesproken keuze voor een vrouwelijke Judas doet volgens hem uiteindelijk weinig af aan de kern; belangrijker is dat het verhaal wordt losgemaakt van vaste clichés. Christus verschijnt hier niet als een louter menselijke activist, maar als een goddelijke figuur die wonderen verricht en geweld afwijst. Judas probeert hem richting opstand en revolutie te duwen, maar dat mislukt. Kurstjens noemt de productie knap, mede omdat de makers het lange, zware lijdensverhaal sterk hebben ingekort en zo vernieuwend hebben gemaakt.