Interview: Frank Klaassen zwaait na 40 jaar af bij de GGD: 'Corona was het zwaarste hoofdstuk'

In dit artikel:

Frank Klaassen is na veertig jaar bij GGD Zuid-Limburg met pensioen gegaan. De 66-jarige Heerlenaar begon op 1 maart 1986 als sociaal geneeskundige, nadat hij geneeskunde had gestudeerd in Maastricht. Hij werkte onder meer als politiearts, hield zich bezig met ambulancezorg, infectieziektebestrijding en keuringen, en groeide vanaf 1999 door naar bestuurlijke functies. Sinds 2011 was hij directeur Publieke Gezondheid van de GGD Zuid-Limburg.

Klaassen beschouwt zijn loopbaan als een reis door preventie, ambulancezorg en crisisbeheersing. Zijn ervaring in het veld hielp hem later als bestuurder om beleid beter te verbinden met de dagelijkse praktijk. Vooral zijn werk als politiearts vormde hem: door contact met mensen in moeilijke omstandigheden werd hij naar eigen zeggen minder snel geneigd om over hun situatie te oordelen.

Een belangrijk thema in zijn werk was de gezondheidsongelijkheid in Zuid-Limburg. De regio heeft gemiddeld een ongezondere bevolking en grote verschillen in levensverwachting en gezonde levensjaren. Volgens Klaassen hangen die verschillen sterk samen met de omstandigheden waarin mensen opgroeien. Daarom zag hij de GGD als verbindende partij tussen onder meer gemeenten, werkgevers, onderwijs en zorg. Ook landelijk zette hij zich in om de belangen van Zuid-Limburg onder de aandacht te brengen.

De coronapandemie was het zwaarste hoofdstuk van zijn carrière. Zuid-Limburg hoorde bij de eerste regio’s met besmettingen en kende in het eerste halfjaar relatief veel gevallen. De GGD richtte een aparte coronaorganisatie op met ongeveer 1.200 medewerkers voor onder meer testlocaties en vaccinaties. Klaassen werkte lange dagen, coördineerde de samenwerking met de veiligheidsregio en zorginstellingen en moest voortdurend besluiten nemen over een snel veranderende situatie. Een gezamenlijke crisisoefening met Limburgse zorginstellingen, enkele maanden voor de pandemie, bleek daarbij waardevol omdat betrokken partijen elkaar al kenden.

Ondanks de zwaarte van het werk kijkt Klaassen met dankbaarheid terug. Vooral de collega’s van de GGD, gemeenten, veiligheidsregio en zorgorganisaties zal hij missen. Hij zegt trots te zijn op hun gezamenlijke inzet, meer dan op zijn eigen rol. Na zijn afscheid wil hij tijd doorbrengen met zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen, musea bezoeken en weer meer lezen. Ook overweegt hij vrijwilligerswerk met direct persoonlijk contact, bijvoorbeeld met mensen met een beperking of eenzame ouderen. Volgens Klaassen is het nu tijd voor een nieuwe generatie, terwijl de GGD zonder hem verdergaat.