Iraanse hoop op actie Trump: 'Ik ben tegen geweld, maar het kan niet anders'

In dit artikel:

"Ik heb er pijn van in mijn hart." Dat zegt de 38‑jarige Iraniër Chawoush Navaran uit Venlo over de massale protesten in zijn thuisland. Navaran, die in 2012 als christen uit Iran vluchtte, volgt het nieuws met angst en verdriet: hij heeft al meer dan een week geen contact met zijn moeder en luistert daarom dagelijks Pink Floyd — vooral "Another Brick in the Wall" — als een protestlied op repeat.

In Iran slaan de golven van demonstraties volgens hem hoger aan dan eerdere onlusten: niet alleen in Teheran, maar in steden door het hele land, inclusief zijn geboortestreek Mazandaran. Hij laat een filmpje zien van duizenden mensen in een kleine plaats daar. Het officiële dodental is inmiddels opgelopen tot ruim 2.500, een cijfer dat waarschijnlijk nog aan de lage kant is.

In Nederland bouwde Navaran een nieuw leven op: hij studeerde muziekproductie, werkt bij een logistiekbedrijf en treedt regionaal als muzikant op. Vanuit Europa voelt hij zich vrijer om zich uit te spreken en steunt hij de demonstranten openlijk. Hoewel hij geweld afkeurt, denkt hij dat zonder harde tegenkracht het huidige regime niet zal wijken en hoopt hij op internationale druk en steun — hij noemt expliciet figuren als voormalig president Trump.

Als het regime valt, wil Navaran terugkeren en meehelpen aan wederopbouw voor volgende generaties. Voorlopig blijft hij vanuit Venlo getuige, supporter en bezorgde zoon.