Jong en ineens patiënt: Sanne, Ken en Marina kregen al vroeg de diagnose kanker
In dit artikel:
Het aantal kankerdossiers onder jongvolwassenen in Limburg stijgt: het Integraal Kankercentrum Nederland noteert tussen 2015 en 2025 een toename van 15,9 procent bij 18‑ tot 39‑jarigen (van 252 naar 292 diagnoses). In de regio vertellen drie getroffen Limburgers hoe de ziekte hun leven veranderde en welke knelpunten zij tegenkomen.
Sanne (33, Baexem) kreeg in 2023 borstkanker. Hoewel ze inmiddels schoon is verklaard, worstelt ze nog met de fysieke nasleep van chemotherapie, bestraling en hormoontherapie. Ze ervaart dat haar lichaam anders is geworden en noemt het proces van aanpassen “leven in een nieuw lijf”: herstellen is geen lineair traject en veel keuzes moeten zij nu zelf maken. De ziekte heeft ook haar prioriteiten verschoven: eerder gekoesterde plannen zoals een kinderwens zijn verdwenen, ze leeft nu fulltime in een camper en wil zelfstandiger en flexibeler gaan werken. Financiële onzekerheid speelt mee: zonder arbeidsongeschiktheidsverzekering voelt ze de druk om inkomen te genereren terwijl haar fysieke mogelijkheden beperkt zijn. Haar advies aan lotgenoten: “Wees lief voor jezelf.”
Ken Driessen uit Horst kreeg op jonge leeftijd een zeldzame alvleesklierkanker en richtte daarom Stichting Kankerpraat op om lotgenotencontact laagdrempelig te maken. De stichting biedt telefonisch steun en een podcast waarin ervaringsverhalen centraal staan. Ken benadrukt dat praten met iemand die écht begrijpt wat je doormaakt vaak troost en herkenning biedt die familie of vrienden niet kunnen geven.
Marina, die vijf jaar geleden op 34‑jarige leeftijd de ziekte van Hodgkin kreeg, is inmiddels hersteld en volgt een KWF‑pilot om ex‑patiënten als ervaringsdeskundigen op te leiden. Ze werkt nu bij het Toon Hermans Huis in Sittard en merkt dat een kankerverleden lang doorwerkt: bij werkhervatting, bij hypotheekaanvragen, verzekeringen en bij familie- en gezinsplannen kan het als een stempel blijven voelen.
Volgens IKNL spelen meerdere factoren bij de stijging van diagnoses: jongvolwassenen zijn alerter, artsen stellen sneller de juiste diagnose en verbeterde technieken spelen een rol. Mogelijke omgevings‑ en leefstijlfactoren (beweging, voeding, roken) kunnen ook bijdragen, maar daar is meer onderzoek voor nodig. De verhalen onderstrepen dat kanker bij jonge mensen niet alleen een medische kwestie is, maar ingrijpt op werk, financiën, relaties en identiteit — en dat gerichte nazorg en laagdrempelig lotgenotencontact cruciaal zijn.