Kennedymars houdt wedstrijdwandelaars scherp in de gaten: wat zijn de spelregels?

In dit artikel:

Paaszaterdag vormt Sittard voor de 61ste keer het startpunt van de Kennedymars: een 80 kilometer lange wandeltocht waaraan meer dan 3.000 deelnemers meedoen. De overgrote meerderheid loopt als recreant met als doel uitlopen, maar binnen die menigte bevindt zich een selecte groep van ongeveer 50 wedstrijdwandelaars die het officieel tegen elkaar opnemen.

Organisatoren, vertegenwoordigd door voorzitter Han Wolffs en wedstrijdklasse-woordvoerder Victor Mennen, benadrukken dat strikte regels het verschil tussen snelwandelen en hardlopen moeten bewaken. Rennen is verboden; volgens de definitie moet tijdens wandelen altijd minimaal één voet contact met de grond houden. Juryleden controleren steekproefsgewijs, met scheidsrechters op de fiets en een reserve in de auto, en richten hun aandacht vooral op de kopgroep van de eerste vijf wedstrijddeelnemers.

Naast loopstijl letten de officials op het volgen van de route, het niet afsnijden van stukken, het gebruik van officiële verzorgingsposten en het halen van de maximale eindtijd van twaalf uur. Overtreders worden niet van de mars gezet, maar uit de wedstrijdklasse gehaald en verder als recreant ingepland; de laatste daadwerkelijke diskwalificatie vond plaats in 1975, vóór de introductie van de wedstrijdklasse in 1976.

De wedstrijdklasse groeit: van ongeveer 30 deelnemers vorig jaar naar rond de 50 nu. Wedstrijddeelnemers krijgen extra verzorging onderweg en voor de eerste drie mannen en vrouwen is er geen prijzengeld maar wel een speciaal aandenken als erkenning. Voor wie de Kennedymars kent, blijft het evenement vooral een langlopende test van uithoudingsvermogen en discipline — recreatief of competitief — met regels bedoeld om fair play en het karakter van wandelen te beschermen.