Niks moet, alles mag in de honderdjarige Lourdesgrot

In dit artikel:

Al honderd jaar staat op de Cauberg in Valkenburg een Lourdesgrot die nog altijd bezoekers trekt. Ondanks het drukke verkeer op de heuvel ervaren velen de plek als een oase van stilte waar je even kunt stilstaan bij gevoelens als geloof, angst, onzekerheid of hoop. Emeritus-pastoor Herman Jansen is al 44 jaar bij de grot betrokken en benadrukt dat mensen er niet altijd vanuit religieuze overtuiging komen, maar juist zoeken naar een moment van bezinning.

De grot is een bijzondere kopie: volgens curator Wim ter Beek in Museum Valkenburg is het een op schaal nauwkeurige replica van de originele grot in Lourdes. Ter gelegenheid van het eeuwfeest is in het museum een tentoonstelling over de geschiedenis van de plek ingericht. Die historiek laat zien dat de grot in de jaren twintig ontstond als een spiritueel tegenwicht toen Valkenburg door toerisme, industrie en mijnbouw snel veranderde.

De aanleg was technisch uitdagend; op de oude schapenweide werd mergel weggegraven en later op enkele plekken met beton hersteld omdat er aanvankelijk te veel materiaal was verwijderd. Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde de grot een rol: ondanks een verbod van de Duitse bezetter organiseerde pastoor Welters in 1942 en 1944 toch processies, gebeurtenissen die nu in de tentoonstelling aan bod komen.

Grote bedevaarten zijn zeldzamer geworden, maar er komt nog altijd een constante stroom bezoekers die kaarsjes aansteken, intenties opschrijven of simpelweg stilte zoeken. De grot blijft vrij toegankelijk en functioneert als een gastvrije plek voor mensen met uiteenlopende beweegredenen.