Na 25 jaar als één gemeente is het tijd voor échte keuzes in Sittard-Geleen
In dit artikel:
Veel inwoners van Sittard-Geleen roepen het gemeentebestuur op om eindelijk duidelijke keuzes te maken: te vaak lijkt de ene investering naar Geleen te gaan en de volgende weer naar Sittard, wat zorgt voor onduidelijkheid en frustratie onder bewoners en ondernemers. Die onvrede staat centraal in de gesprekken rond het 25-jarig bestaan van de fusiegemeente, die op 1 januari 2001 ontstond door samenvoeging van Sittard, Geleen en Born en nu ruim 90.000 inwoners telt.
In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen belicht omroep L1 lokaal politiek nieuws op negen plekken in de gemeente, met live-verslag op de dag zelf en een dagelijkse online vooruitblik en podcast over lokale thema’s. De raad telt 37 zetels, verdeeld over elf partijen; de lokale GOB-fractie is momenteel het grootst met twaalf zetels. GOB, oorspronkelijk verbonden aan de kernen Born, Grevenbicht, Obbicht en Papenhoven, is uitgegroeid tot een brede lokale partij en leverde de afgelopen periode wethouders Leon Geilen en Yvonne Salvino-Meijer. Samen met het CDA vormde GOB de coalitie die twintig zetels omvatte.
Recent is een nieuwe gemeentevlag onthuld die elementen van voormalige gemeenten en dorpskernen combineert. Voor critici illustreert die samenstelling juist het probleem: door voortdurend rekening te willen houden met elke historische kern ontstaan halfslachtige beslissingen. Frank Braam, oud-ondernemer, wijst erop dat politici te veel bang zijn om bepaalde kernen te benadelen, waardoor er geen duidelijke koers komt en ondernemers onvoldoende houvast hebben.
Praktische pijnpunten die vaak terugkomen zijn de langdurige ontwikkeling van sportcentrum Glanerbrook — buurtbewoners ergeren zich aan jarenlange vertragingen — en de discussie over zwembaden. Sommige inwoners vinden dat een multifunctioneel centrum met zwembad, ijsbaan en wielerbaan centraal bij het Fortuna Sittard-stadion had moeten komen; anderen, zoals Roel Meurders, pleiten liever voor een hogere bezettingsgraad van bestaande baden en gemeentelijke inzet om schoolzwemmen betaalbaar en toegankelijk te maken.
Ook de locatie en aanpak van het gemeentehuis blijven een twistpunt: bewoners vinden het frustrerend dat geld heen en weer gaat tussen Sittard en Geleen en dat er telkens losse ingrepen worden gedaan. Braam opperde alternatieven zoals het hergebruik van leegstaande kantoorruimte (bijvoorbeeld van Sabic) om huisvesting van ambtenaren te regelen. Economisch staat vooral bedrijventerrein Chemelot onder druk doordat bedrijven dreigen te vertrekken; dat dwingt de gemeente zich extra in te zetten voor behoud en aantrekken van bedrijvigheid.
Kortom: hoewel de fusiegemeente in kwantitatieve zin is gegroeid, blijft de uitdaging cultureel en bestuurlijk: bewoners vragen om meer lef en één duidelijke koers die historische gevoeligheden overstijgt en ruimte biedt voor economische ontwikkeling en samenhang tussen de kernen. De nieuwe gemeenteraad krijgt ruim werk om die ambitie de komende jaren waar te maken.