Nard Reijnders maakt voorstelling over zijn vader die in het verzet zat maar geen held wilde zijn

maandag, 4 mei 2026 (07:49) - L1 Nieuws

In dit artikel:

Toon Reijnders, een jonge verzetsman uit Broekhuizenvorst, hield zijn oorlogsjaren na de Tweede Wereldoorlog zorgvuldig stil tegenover zijn gezin. Pas na zijn overlijden in 1992 doken een met de hand geschreven en een getypte set memoires op waarin hij openhartig, soms gruwelijk, verslag doet van verzetshandelingen — onder meer een gewelddadige confrontatie met NSB’ers waarin een man omkwam — en van zijn arrestatie, gevangenschap en mishandeling.

Zijn zoon Nard Reijnders (74), muzikaal beroepsman die jarenlang met Herman van Veen werkte, zegt spijt te hebben dat hij zijn vader destijds niet naar die ervaringen vroeg. Het schriftje lag lang onopgemerkt; het duurde decennia voordat Nard er serieus mee aan de slag ging. Uiteindelijk verwerkte hij de teksten in een muziektheatervoorstelling, getiteld Het verhaal van mijn vader, waarin hij samenwerkt met zangeres Maaike Widdershoven en musicus Edwin Schimscheimer.

De voorstelling maakt van 2 tot en met 5 mei een bijzondere keuze van locatie: het bezoekerscentrum van de Duitse oorlogsbegraafplaats in Ysselsteyn. Volgens Nard is dat geen vreemde plek om het verhaal van een verzetsman te tonen; zijn vader keerde zich na de oorlog niet tegen individuele Duitsers, organiseerde een blaaskapel en trad met die groep zelfs in Duitsland op. De voorstellingen zijn uitverkocht; eerder proeflezingen en een eerste avondvullende vertelling trokken in Broekhuizenvorst en Doetinchem al volle zalen.

Het persoonlijk relaas van Toon schetst een jonge man die in de illegaliteit piloten, Joden en anderen hielp en deelnam aan overvallen op distributiekantoren. In november 1943 belandt hij in de gevangenis aan de Van Alkemadelaan — het zogenaamde “Oranjehotel” — en via kamp Vught uiteindelijk in Duitse internering. Op 6 mei 1945 wordt hij bevrijd en na langdurige verzorging hertrouwt hij in 1949 met zijn jeugdvriendin; het paar krijgt vijf kinderen.

Nard gebruikt de voorstelling niet alleen om de feiten te tonen, maar ook om de menselijke kant van zijn vader zichtbaar te maken: een man die leed, zweeg uit beschermingsdrang en later zelfs mededogen toonde voor voormalige tegenstanders.