Nog steeds taboe op sekszorg voor mensen met een beperking: 'We komen niet met de fanfare binnen'

In dit artikel:

Op de Dag van de Seksualiteit vraagt bemiddelingsbureau De Ultieme Zorg (DUZ) in Brunssum aandacht voor sekszorg voor mensen met een beperking. De organisatie koppelt cliënten aan sekswerkers die ervaring hebben met zorg en ondersteuning kunnen bieden wanneer dat nodig is.

Volgens eigenaar Maureen Hellenbrand kan het uitblijven van intimiteit leiden tot spanning, ontremd gedrag, agressie of in sommige gevallen suïcidale gedachten. Sekszorg is echter niet overal binnen de zorg geaccepteerd. Begeleiders kunnen bang zijn voor reacties van familie of hebben vooroordelen over sekswerkers, waardoor DUZ vaak eerst uitleg moet geven over de discrete werkwijze.

Een van de medewerkers is Jasmina, die anoniem blijft omdat ze naast dit werk in de reguliere zorg werkt en vreest voor afwijzing binnen haar gemeenschap en door collega’s. Haar cliënten hebben onder meer autisme, lichamelijke of verstandelijke beperkingen, persoonlijkheidsstoornissen of niet-aangeboren hersenletsel. De afspraken beginnen rustig met kennismaken en kunnen bestaan uit douchen, massage en verzorging. Seksuele handelingen zijn niet het uitgangspunt: ook nabijheid, luisteren, knuffelen en vasthouden kunnen centraal staan.

Jasmina merkt na afspraken vaak minder lichamelijke spanning en meer zelfvertrouwen en levenslust bij cliënten. Ook neemt volgens haar de agressie of het ongewenste seksuele gedrag richting begeleiders af en werken cliënten soms beter mee aan hun dagelijkse verzorging. DUZ evalueert afspraken bovendien achteraf met cliënten, waardoor er vaak een bijzondere band ontstaat.

Hellenbrand vindt dat sekszorg in zorgopleidingen moet worden besproken, zodat toekomstige zorgverleners de mogelijkheid herkennen wanneer cliënten daar behoefte aan hebben. Volgens haar zou een beperking niet automatisch moeten betekenen dat iemands seksleven en behoefte aan intimiteit verdwijnen.