Offerfeest is meer dan schapen slachten: Hakan reisde naar Oeganda om hulp te bieden
In dit artikel:
Tijdens het Offerfeest reizen veel Limburgse moskeegangers niet alleen naar de gebedsdienst, maar zetten ze zich ook in voor armen ver weg. Hakan Tasdemir uit Venlo, oud-bestuurslid van zijn moskee, ging dit jaar met vrijwilligers naar Oeganda nadat hij al jaren via islamitische hulporganisaties geld stuurde. Organisaties zoals de Islamitische Stichting Nederland werken tijdens het Offerfeest in Afrikaanse landen: met ingezamelde gelden worden er lokaal slachtdieren gekocht en hulpgoederen uitgedeeld.
Tasdemir mocht bijdragen zamelen van vrienden, familie en bekenden; volgens het geloof moeten moslims een deel van hun bezit aan de armen afstaan (in het artikel genoemd als 1/40ste). In Oeganda werken de vrijwilligers in groepjes en bezoeken dorpjes op verzoek van dorpshoofden: per dorp wordt aangegeven hoeveel dieren nodig zijn — soms tientallen — en die worden vervolgens door de groep betaald en lokaal geslacht. Bij het slachten wordt rekening gehouden met islamitische voorschriften en dierenwelzijn: het dier mag niet lijden, ziek zijn of te jong, en de slachter geeft toestemming voordat het gebeurt. Het vlees wordt daarna verdeeld onder de bewoners.
Naast vlees uitdelen bezoeken de vrijwilligers weeshuizen en kopen ze lokaal kleding en andere benodigdheden om zo ook de lokale economie te steunen. Tasdemir benadrukt de indruk die armoede maakt en hoe klein gebaren — een broek of t-shirt — veel kunnen betekenen. De ervaring brengt volgens hem besef en dankbaarheid: wat in Nederland vanzelfsprekend lijkt, is elders vaak schaars.
Het Offerfeest (Eid al‑Adha) duurt drie dagen en herdenkt de beproeving van profeet Ibrahim, die bereid was zijn zoon te offeren; uiteindelijk werd een ram geofferd. Een belangrijk ritueel tijdens het feest is delen: men mag slechts een deel van het offer zelf houden en moet de rest verspreiden onder familie en armen. Omdat veel Nederlanders al toegang tot vlees hebben, richten steeds meer organisaties hun offers op arme regio’s in Afrika.
In Nederland leidt het slachtgebruik rond het feest soms tot discussie, onder meer over naleving van de wettelijke regels; vorig jaar werd in Stramproy een illegale slachterij ontmanteld. Tasdemir’s reis benadrukt zowel de religieuze plicht tot delen als de praktische inzet van lokale en internationale organisaties om tijdens het Offerfeest concrete hulp te bieden.