Per fiets over het Roeroeverpad naar de bronnen van de Roer (deel 1)

In dit artikel:

Math de Ponti vertrekt in Roermond voor een fietstocht van 166 km naar de bronnen van de Roer op de Hoge Venen (België). Bij de Maasbrug kijkt hij toe hoe de Roer in de Maas uitmondt; langs de Roerkade herinneren oude pakhuizen aan Roermonds Hanzeverleden en torens van Munsterkerk en kathedraal steken boven de stad uit. Bij de ECI-centrale valt een vistrap op — teken van herstel: nadat de Roer tot circa 1980 zwaar vervuild was door mijnbouwafval, trekken er nu weer vissen en libellen.

De Ponti volgt de rivier via Sint Odiliënberg, waar een basiliek hoog op een rivierduin staat, en merkt de uitgesproken meanders van de Roer in Nederland op. Bij Vlodrop vormt de Roer een perfecte hoefijzerbocht met grindbanken in de binnenbocht en actieve erosie aan de buitenrand; een ijsvogel broedt in een nestwand. Populieren uit de jaren vijftig verouderen, worden aangetast door bevers en benut als voedsel en nestplaats door spechten, terwijl de wielewaal bovenin zingt.

Over de grens in Duitsland passeert hij akkers, ziet reeën en vlinders (oranjetip, citroentje) bij pinksterbloemen, en mistelten in populieren. Stroomversnellingen en dammen met vistrappen wisselen elkaar af. In Jülich herinnert een citadel aan het oude graafschap Gulik; langs de Roer liggen waterrijke meanders en broekbossen. Düren toont industriële sporen: parkbarbecues, een papiermuseum en verhalen over 21 watermolens in de Mühleteiche. Na 76 km slaat De Ponti zijn tent op bij Kreuzau (161 m), eet een blik chilibonen en bewondert roodbruine buntsandsteenrotsen bij de stroomversnelling. Het wordt koud (-2 °C) maar het ruisen van de Roer en merelgezang wiegen hem in slaap. Wordt vervolgd.