Pinkpop kleurt eventjes rood geel en groen: Limburgse artiesten zetten festival op zijn kop

In dit artikel:

Op het Megaland-terrein van Pinkpop in Landgraaf transformeerde het festivalterrein zondagmiddag tijdens de een uur durende “Hoogmis van het Zuiden” tot een viering van Limburgse muziek en cultuur. Rond iets na twee leidde Jeroen van Koningsbrugge een optocht met de Monte Corona-fanfare uit Kronenberg naar het hoofdpodium, waarna een aaneenschakeling van Limburgse acts het veld vulde met zang, dans en regionale trots.

Träcksäck trapte de set af en nam samen met andere acts het publiek mee langs verschillende stijlen: van stevige gitaarsolo’s van Pablo van de Poel (DeWolff) tot het meezing- en sfeerwerk van Frans Pollux en Lex Uiting. Er was ook plek voor verrassing en variëteit — violist Emil Szarkowicz bracht energie, Blackbird kreeg een luchtige introductie, en John Tana liet het publiek met doekjes zwaaien om voor verkoeling te zorgen tijdens de hitte.

De Heideroosjes zorgden voor een onverwacht en emotioneel geladen optreden; het was hun eerste optreden sinds de arrestatie van ex-bassist Fred H., en ze werden met luid applaus begroet. Rowwen Hèze gaf fans alvast een voorproefje van hun uitverkochte shows met nummers als “Kwestie van geduld” en “Limburg”, waarbij confetti en roze slierten het publiek in werden geschoten. De middag eindigde feestelijk met Beppie Kraft in een roze pak, die haar hit “In D’n Hiemel” bracht en het publiek een staande ovatie ontlokte.

Bezoekers van alle leeftijden en herkomst reageerden enthousiast; velen zongen, dansten en toonden Limburgse symbolen zoals vlaaibordjes. Lokale en landelijke bezoekers gaven aan dat het uur een bijzonder saamhorigheidsmoment was dat Pinkpop een eigen regionale toets gaf. Gouverneur Emiel Roemer prees de show en noemde het evenement een moment om trots op te zijn, terwijl ook carnavalsartiesten het hoogtepunt van het festival zagen in de samenkomst van gevoel en cultuur.

Kortom: het Limburgs uurtje op Pinkpop functioneerde als een feestelijke, kleurige en emotionele ode aan de regio — een mix van nostalgie, verrassingen en brede publieksbetrokkenheid die duidelijk in de smaak viel bij duizenden festivalgangers.