Priester, prins carnaval én motorliefhebber: het verhaal van kapelaan Danny

In dit artikel:

Danny Horsch verruilde op 28‑jarige leeftijd een gewone leefsituatie — met huis en vrouw en een bestaand bedrijf — voor het priesterschap. Zijn omgeving reageerde verbaasd en noemde het een midlifecrisis, maar Horsch benadrukt dat het voor hem een ongrijpbare roeping was: een innerlijke aandrang om een andere weg in te slaan.

Als kapelaan in Limburg valt hij meteen op: over zijn priestergewaad draagt hij een leren motorjas met teksten als "Original priest" en "Limburg Chaplain". Hij is bovendien oud‑prins van carnaval, motorrijder en rijdt nog wel eens bus of vrachtauto, werkzaamheden die aansluiten bij zijn verleden als eigenaar van een computer‑ en later een transportbedrijf. Die mix van rollen gebruikt hij juist om dichtbij mensen te staan; zijn afwijkende stijl beschouwt hij als kracht in plaats van belemmering. Zoals hij zegt: "Je bent geroepen zoals je bent."

Horsch ziet zijn taak niet als gewoon beroep — hij maakt er zelfs een grap over dat de beloning te mager zou zijn — maar als 24/7 roeping waarbij God zijn werkgever is. Hij draagt zijn priesterkleedsel ook buiten de kerk, zelfs in cafés, en wisselt dat wel eens met motorkleding, tot verbazing van omstanders. Dramatische tekenen zoals visioenen of stemmen waren er niet; zijn keuze kwam voort uit een sterk, onuitgelegd gevoel dat hij die richting moest volgen. Het loslaten van zijn oude leven was soms moeilijk, maar juist dat bevestigt hem in de vanzelfsprekendheid van zijn roeping.

Dit portret maakt deel uit van de L1‑serie "Bijzondere beroepen", die in Limburg mensen met onconventionele werkzaamheden volgt.