'Wij vrouwen betalen gewoon mee aan discriminatie': vrouwen in verzet tegen uitsluiting prinsessen

In dit artikel:

De discussie over het toelaten van prinsessen binnen de vastelaovend laaide de afgelopen dagen opnieuw op, vooral in Limburgse plaatsen als Venlo, Kerkrade en Sittard. Grote carnavalsverenigingen houden vast aan de traditionele regel dat alleen mannen prins mogen worden, maar dat stuit op kritiek van betrokkenen en zorgt voor felle gesprekken op sociale media en lokale media (L1).

Voormalig Europarlementariër en Venlose carnavalsvierder Vera Tax kaartte de kwestie aan via Instagram nadat Roel Versleijen, voorzitter en vorst van Jocus in Venlo, had gezegd dat een prins een man moet zijn en zich recentelijk verkleedde als Sneeuwwitje tijdens het Jocus Joetsaovend. Tax noemde de situatie “te gek voor woorden” en verwees naar artikel 1 van de Grondwet: volgens haar sluit de praktijk vrouwen uit van een openbare functie die wordt georganiseerd met sponsorgeld en subsidie, en verdient die exclusie geen plaats in hedendaagse carnavalstradities.

In Kerkrade reageerde de Kirchröadsjer DameJarde op uitspraken van Walter Sterk (Alaaf Kirchroa), die twijfelde aan de geschiktheid van jonge vrouwen voor het prinschap. De DameJarde noemt zulke generaliserende opmerkingen onterecht en benadrukt dat geslacht niets zegt over iemands vermogen om een functie of verantwoordelijkheden in te schatten. Tegelijk zegt de groep zich niet als activistisch te willen profileren; ze steunen carnaval ongeacht het geslacht van de prins.

Andere vrouwen en verenigingen reageren genuanceerder. Luna Limpens van Vrouwluuj zónger Naam (Sittard), die dit jaar voor het eerst een eigen Vrouwluujzitting hield, ervaart geen persoonlijke uitsluiting: haar groep koestert een eigen traditie en is niet per se tegen mannelijke prinsen. Wel erkent zij dat vrouwen ondervertegenwoordigd zijn in het verenigingsleven en dat hun participatie het feest kan verrijken.

Tax blijft onverminderd kritisch: zij ziet uitsluiting niet als onvermijdelijke traditie van de vastelaovend zelf, maar als een verouderde praktijk van sommige organiserende verenigingen (sommig sinds oprichting in de 19e eeuw). Ze roept lokale bestuurders en vooraanstaande carnavalsfiguren op verantwoordelijkheid te nemen en pleit voor meer ruimte voor vrouwelijke ambitie in het prinschap. Haar hoop: uiteindelijk ook een Venlose stadsprinses.