Proefboringen in kademuur: is Maastricht voldoende beschermd bij hoogwater?

dinsdag, 21 april 2026 (17:03) - L1 Nieuws

In dit artikel:

De komende weken vinden in Maastricht proefboringen plaats in de kademuren langs de Maas, als onderdeel van het hoogwaterveiligheidsproject Zuidelijk Maasdal (gebied Eijsden–Itteren). Specialisten halen stukken muur en bodem tot aan de onderkant van de kade — zo’n zes à zeven meter diep — om in het lab de samenstelling, draagkracht en eventuele zwakke plekken te onderzoeken.

De aanleiding is het hoogwater van juli 2021: toen traden zijrivieren als de Geul en de Roer uit hun oevers. Hoewel de kademuren destijds standhielden, is onduidelijk waarop ze precies rusten (bijvoorbeeld houten palen of ander materiaal). Die funderingsgegevens bepalen hoe sterk de muren echt zijn en welke maatregelen straks nodig zijn: niets doen, verstevigen of in uitzonderlijke gevallen ingrijpender werken.

De uitkomsten zijn ook van belang voor de kostenraming en de lange termijn-planning van de Maastrichtenaren. Een extra complicerende factor is dat de Maas in Maastricht door eeuwenlange indijking is versmald — een ‘flessenhals’ die bij hoge rivierstanden tot opstuwing leidt. De monumentale Sint Servaasbrug draagt daar volgens lokale experts aan bij door water op te stuwen; de brug verwijderen wordt gezien als het allerlaatste scenario en is politiek en cultureel gevoelig.

De boringen bieden daarnaast archeologische inzichten. De kademuur, die meerdere keren beschadigd en hersteld is door hoogwater en ijs, is een gemeentelijk monument; versterkingswerk moet dus rekening houden met erfgoedwaarden. Onder de muur kunnen resten van het Romeinse Wyck liggen, al wordt geen waardevolle schat verwacht.

Wanneer de onderzoeksresultaten worden verwerkt is onduidelijk, maar men rekent erop dat de uitkomst in de loop van 2028 duidelijker wordt. Afhankelijk van de technische bevindingen zullen vervolgacties variëren — van acceptatie van de huidige staat tot versterking of, als allerlaatste optie, ingrijpender maatregelen — waarbij zowel veiligheid, kosten als cultuurhistorie worden afgewogen.