Schadevergoeding voor verzakte woningen langs A2 Maastricht: 'Eerst zien en dan geloven'
In dit artikel:
De gemeente Maastricht stelt een bijzondere regeling in voor negen huiseigenaren in de wijk Heer die door bouwactiviteiten voor de Willem‑Alexandertunnel (A2) schade hebben gekregen door verzakking: een motie van CDA, 50Plus, Maastricht van Nu, SPM en PvdA werd met grote meerderheid aangenomen en er wordt maximaal €400.000 vrijgemaakt voor compensatie.
De problemen begonnen toen bij de aanleg van de tunnel water werd weggepompt, met als gevolg dat huizen in de zachtveengebieden gingen zakken en scheuren vertoonden. Uit een onderzoek, waarin ook woningen in de straat Op de Was werden meegenomen, bleek rond 2019 een direct verband tussen de tunnelwerkzaamheden en de verzakkingen. In totaal ontstonden scheuren in meer dan dertig panden; slechts enkelen kregen eerder al een vergoeding.
Het verhaal van 71‑jarige Hilde Breikers illustreert de impact: zij woont sinds 2003 aan de St Josephstraat en merkte vanaf 2014 scheuren in muren en plafond. Haar woning staat op palen vanwege veengrond; de aanbouw rust op een gebroken staalconstructie. Door de schade slaapt ze al vijf jaar in de woonkamer. Reparatieoffertes liepen uiteen van ruim €200.000 tot €300.000, waardoor zij twijfelt of de gemeentelijke pot van €400.000 toereikend is als die over alle gedupeerden verdeeld moet worden. Psychische en praktische gevolgen zijn groot: bewoners voelen zich niet gehoord, durven niet meer in de tuin te zitten en ervaren spanningen vergelijkbaar met andere langdurige dossiers.
Juridisch begonnen aanvankelijk ongeveer twintig huiseigenaren een procedure; dat aantal kromp doordat sommigen afhaakten. De rechtszaak van Breikers en acht anderen werd twee jaar geleden op verzoek van de gemeente gepauzeerd toen er sprake was van een mogelijke schikking. Met de nu aangenomen motie hopen betrokkenen op een versnelling van de afhandeling en op concrete herstelmaatregelen.
Hoewel politici — onder meer CDA‑fractievoorzitter Gabriëlle Heinen — benadrukken dat het moreel onhoudbaar is dat het dossier zolang openstaat, blijven gedupeerden terughoudend: veel is beloofd maar weinig daadwerkelijk hersteld. De vrijgemaakte €400.000 is een eerste politieke stap, maar bewoners willen zekerheid dat hun huizen degelijk worden hersteld en dat zij de gezondheidelijke en financiële gevolgen niet langer hoeven te dragen.