Station Tegelen gedegradeerd van villa naar abri: beter bereikbaar, maar minder comfortabel

In dit artikel:

Het station van Tegelen op de spoorlijn Maastricht–Venlo heeft een onstuimige geschiedenis van opbouw, tegenslag en geleidelijke aftakeling. Openingsdatum was 6 november 1865; aanvankelijk een klein, sobere halte, maar door groeiend reizigersverkeer in de decennia daarna meerdere keren vergroot: een linkeruitbouw in 1892, een rechtervleugel omstreeks 1904 en in 1911 een extra verdieping op het middendeel. Zo ontstond een statig stationsgebouw dat lange tijd het gezicht van Tegelen bepaalde.

Het station kende ook incidenten. In de nacht van 27 op 28 mei 1959 leidde onvoorzichtigheid met opgeslagen olievaten tot een explosie en metershoge vlammen die het perron bereikten; gelukkig waren er geen slachtoffers. In 1886 maakte de afgelegen ligging het gebouw vatbaar voor inbraak; een diefstal leverde destijds slechts een kleine buit op.

Vanaf de jaren zeventig veranderde het lot van veel historische stations; in een NS-rapport uit 1970 werd Tegelen als acuut vernieuwingswaardig bestempeld. In 1974 werd de imposante villa gesloopt en vervangen door een bescheidener bungalowachtig gebouw. Ook dat bouwwerk bleef niet onaangetast: na vijfentwintig jaar verdween het weer, terwijl er inmiddels een nieuw, dichter bij het centrum gelegen station was geopend. Wat overbleef van het vervoerpunt zijn nu eenvoudige, open wachthuisjes op de perrons — functioneel, maar ver verwijderd van de vroegere statuur van het station. Daarmee verloor Tegelen niet alleen zijn oorspronkelijke architectuur, maar ook iets van zijn stationaire allure.