Taal en muziek zijn verbindende schakels bij duizendpoot Lizette Colaris uit Sittard

In dit artikel:

Lizette Colaris (Sittard, 1971) is een veelzijdige Limburgse maker: schrijfster, taaldocent, muzikante en beeldend bezig. Al als kind schreef ze verhalen en gedichten, las volwassenliteratuur en leerde saxofoon en piano. Op 17‑jarige leeftijd leverde ze een Engelstalig gedicht bij Hardy Mertens’ compositie Ritual, uitgevoerd tijdens het WMC Kerkrade in 1989; die band met het muziekstuk blijft bestaan: op 18 juli zal Fanfare Eendracht Nieuwenhagerheide een 2.0‑versie spelen waarin Colaris haar tekst zelf voordraagt.

Na studie Engelse taal- en letterkunde en internationale bedrijfscommunicatie werkte ze onder meer als supermarktmanager en bedrijvenconsulent. Na de geboorte van haar kinderen legde ze haar carrière stil (2005) en verdiepte zich in schrijven, schilderen en keramiek; ze gaf ook bijles en vanaf 2009 was ze docent Engels en Spaans aan de Leonardoschool in Oud‑Geleen. Later gaf ze les bij Fontys en werkte ze als studentendecaan aan Zuyd Hogeschool.

Colaris schrijft veel in het Sittards dialect en publiceert verhalen en poëzie in regionale uitgaven en op radio/TV. Ze werd columnist via Plat‑Eweg (L1) en schrijft voor Knooppunt het Vonderen en Out of the Box TV. Uit haar behoefte aan meer dialectliteratuur ontstond de choreografie van een dialectthriller: MO (Sittards), gevolgd door SYL (2016) en met IGOR (2025) afgerond tot een trilogie; alle titels bevatten naast Sittards ook Nederlandse vertalingen. Haar werk bewijst dat dialect ook spanning en emotie kan dragen. Voor Colaris vormt de combinatie van taal en muziek een rode draad die haar artistieke energie verbindt.