Terwijl velen praten over benzineprijzen, wacht Nayereh uit Tegelen vooral op bericht uit Iran
In dit artikel:
Nayereh Hamidi uit Tegelen, die 26 jaar geleden vanuit Iran naar Nederland verhuisde, houdt haar telefoon strak in de gaten omdat zes zussen en hun kinderen nog in Iran wonen. Contact is vaak moeizaam: gesprekken zijn duur, worden door het regime afgeluisterd en kunnen soms dagenlang uitblijven. Ze ontvangt veel informatie via familieleden in andere Europese landen, maar het persoonlijke contact blijft beperkt en emotioneel zwaar.
Toen de eerste aanvallen op het Iraanse regime plaatsvonden, voelde Nayereh hoop: ze vindt zulke acties noodzakelijk om het bewind te laten vallen. Tegelijkertijd doet het zien van bombardementen haar pijn; ze hoopt dat door val van het regime herstel mogelijk wordt. Nayereh ziet het huidige Iraanse bestuur als een bedreiging voor zowel Iran als de rest van de wereld en verwijt het jarenlang geheimelijk naar kernwapens te hebben gestreefd en olie-inkomsten te hebben verspild terwijl veel mensen in armoede leven.
In Nederland overheerst volgens haar vaak een ander perspectief: veel mensen praten vooral over de gevolgen voor de economie en benzineprijzen, wat voor haar afstandelijk aanvoelt ten opzichte van het dagelijks lijden in Iran. Ze probeert met haar omgeving te delen hoe schrijnend de situatie daar is, omdat wie het zelf niet heeft meegemaakt het moeilijk kan voorstellen.
Kort overzicht van de situatie in Iran volgens het artikel: er is een conflict met de Verenigde Staten en Israël en hoewel er een staakt-het-vuren geldt blijven de spanningen hoog; de Straat van Hormuz is beperkt toegankelijk (van belang voor internationale olietankers); binnen Iran zijn veel slachtoffers en tekorten aan basisvoorzieningen; en internationale communicatie wordt bemoeilijkt door storingen en controles.
Vooruitkijkend weet Nayereh niet wat de nabije toekomst brengt; haar wens is dat haar familie veilig blijft en dat Iran een democratisch gekozen regering krijgt. “Ik hoop dat mijn land vrij wordt en er een democratisch gekozen regering komt,” zegt ze, en ze verlangt ernaar ooit terug te kunnen keren om Nederlandse vrienden de schoonheid van Iran te laten zien.