Waarom onderzoekers in de Neerbeek blij zijn bij het zien van babyvisjes

In dit artikel:

Rijkswaterstaat en Wageningen University onderzoeken of vissen vanuit de Maas de aangrenzende beken kunnen bereiken om daar te paaien. In de mondingen van alle zijstromen van de Zandmaas, het traject tussen Maasbracht en Den Bosch, brengen onderzoekers de visstand en de omstandigheden in kaart. De Zandmaas krijgt extra aandacht omdat hier vier van de zeven Maasstuwen liggen, waardoor de stroomsnelheid vaak laag is en vismigratie wordt bemoeilijkt.

Onderzoekers vangen vissen met elektrische schepnetten, meten ze en zetten ze terug. Ook registreren ze onder meer de stroomsnelheid, watertemperatuur, helderheid en oeverbegroeiing. Grotere vissen kunnen een chip krijgen om hun trek tussen beek en Maas te volgen. In de Neerbeek werden geen geschikte grote exemplaren gevonden, maar wel jonge barbelen. Die soort houdt van stromend water; hun aanwezigheid wijst erop dat de beek geschikt is voor opgroei en mogelijk voortplanting.

De verbeterde beekmondingen zijn aangelegd om de ecologische kwaliteit van de Maas te herstellen, mede vanwege de Europese Kaderrichtlijn Water, die uiterlijk in 2028 verbetering vereist. Elke beek wordt in verschillende seizoenen meerdere keren onderzocht. Definitieve conclusies over het effect van de maatregelen worden pas over ongeveer een jaar verwacht.