Van boomkweker tot detective-auteur: Marcel Herfs vindt zichzelf telkens opnieuw uit

In dit artikel:

Jacques Smeets schrijft in de Literaire Hoek over de Sittardse auteur Marcel Herfs (1959), die ondanks een progressieve oogaandoening een schrijverscarrière opbouwde. Herfs las als kind veel sciencefiction en droomde ervan leraar geschiedenis of aardrijkskunde te worden. Uiteindelijk werd hij boomkweker.

Toen zijn eerste zoon twee weken oud was, bleek uit een onderzoek dat Herfs nog maar een zeer beperkt gezichtsveld had. Zijn zicht ging verder achteruit. In 1990 werd hij afgekeurd en volgde hij een administratieve opleiding, maar ook in dat werk maakte hij steeds meer fouten. In 2010 moest hij opnieuw stoppen. Een schrijfcursus via de LOI sloot onvoldoende bij hem aan, waarna zijn schrijfambitie tijdelijk naar de achtergrond verdween.

Tijdens zijn revalidatie in 2016 bij Visio Het Loo-erf in Apeldoorn ontdekte Herfs opnieuw dat schrijven, net als andere creatieve activiteiten, met de handen en het hoofd mogelijk bleef. Hij schreef op speciaal papier zijn eerste detective, Afslag Susteren. Daarna verschenen Fatale beslissing en Afslag Echt, en binnenkort komt Het wel en wee van T. van de SRV uit, over de belevenissen van een SRV-man.

Herfs werd in 2021 volledig blind. Tegenwoordig spreekt hij verhalen in op een dictafoon, waarna zijn vrouw Astrid ze op de laptop uitwerkt. Daarnaast werkt hij aan een novelle, een nieuwe detective en een biografie over een meervoudig gehandicapte Paralympische medaillewinnares. Zijn blindheid weerhoudt hem niet van een actief en gelukkig schrijversbestaan.