Verhuizen heeft een grotere impact op ouderen dan gedacht: 'Is het ook wel echt een betere plek?'

In dit artikel:

Verhuizen is voor ouderen in verpleeghuizen ingrijpender dan vaak wordt gedacht. Dat blijkt uit onderzoek van zes universiteiten, onder leiding van professor Hilde Verbeek van de Universiteit Maastricht. De resultaten werden deze week aangeboden aan minister van Langdurige Zorg, Jeugd en Sport Mirjam Sterk.

Van elke honderd verpleeghuisbewoners worden er 36 kort na hun opname opnieuw naar een andere kamer of locatie verhuisd. Dat gebeurt vaak al binnen vier maanden. Sommige bewoners moeten zelfs drie keer of vaker verhuizen, bijvoorbeeld nadat zij na een val plotseling intensieve zorg nodig hebben en snel worden geplaatst. Hoewel een verhuizing soms onvermijdelijk is door een verouderd gebouw of een nieuwe woonlocatie, veroorzaakt zij vaak onzekerheid, angst en een gevoel van verlies. Ook familieleden en zorgmedewerkers ervaren het traject als zwaar door gebrekkige informatie en het opbouwen van nieuwe routines.

Volgens de onderzoekers is goede begeleiding voor, tijdens en na de verhuizing essentieel. Vertrouwde gezichten, duidelijke communicatie, eigen spullen en aandacht voor emoties kunnen helpen om bewoners een gevoel van veiligheid en thuis te geven. Daarom ontwikkelden zij een verhuisbox die ouderen en hun naasten actiever bij het proces betrekt. Verhuizen moet volgens Verbeek niet worden gezien als alleen een logistieke operatie, maar als een ingrijpende verandering die ook emotionele ondersteuning vraagt.