Koesterklanken, voor mensen aan het eind van hun leven, thuis of in het hospice

In dit artikel:

Koesterklanken is een initiatief van Liesbeth Schroen waarbij zangensembles bij terminale mensen thuis of in hospices optreden om troost en rust te brengen. Schroen, die de activiteit omschrijft als 'zingen voor de ziel', beschikt over dertien zangeressen die in kleine bezette groepen langsgaan; voorbeelden zijn optredens in hospice De Ark in Roermond.

De werkwijze is terughoudend en intiem: korte, rustige zangstukken in twee- tot driestemmige bezetting, bedoeld als een muzikale omarming in plaats van een traditioneel concert. De muziek sluit aan bij wat Schroen omschrijft als overgangsrituelen en wil het welzijn van de zieke vergroten — maar ook steun bieden aan nabestaanden, die het optreden vaak als warme herinnering meenemen en dat kan helpen bij rouwverwerking.

De zangeressen ervaren het werk als betekenisvol; ze noemen het geen hobby maar een cadeau dat ze mogen geven, en vertrekken vaak met een goed gevoel. Als context: dergelijke muzikale ondersteuning sluit aan bij inzichten uit palliatieve zorg en muziektherapie, waarin muziek ontspanning, verbinding en emotionele regulatie kan bevorderen in de laatste levensfase. Koesterklanken biedt families een laagdrempelige mogelijkheid om via zang een waardevol, rustgevend moment toe te voegen aan het levenseinde.