Zo veel ellende in de wereld om ons heen: het is om van te 'göbbele'

In dit artikel:

Het dialectwoord "göbbele" wordt in dit stuk beschreven als het gevoel van misselijkheid of braken — letterlijk je onwel voelen — en de schrijver legt twee mogelijke herkomsten uit. Ten eerste kan het woord onomatopee zijn: een klanknabootsing van het geluid dat je maakt bij het overgeven, vergelijkbaar met andere dialectwoorden die geluiden in letters proberen te vatten. Ten tweede wijst vergelijkend taalkundig onderzoek naar een verwantschap met het Engelse to gob (spugen) en to gobble, die teruggaan op het Oudfranse gobe/goube en mogelijk op het Gallische/Keltische gobbo; in het Iers betekent gob 'mond'.

De auteur benadrukt dat etymologie geen exacte wetenschap is — vooral omdat van sommige oude talen, zoals het Germaans, weinig schriftelijk materiaal bestaat — en dat herleidingen vaak hypothetisch blijven. Als voorbeeld van systematisch taalonderzoek noemt hij het twaalfdelige Indo-Europees woordenboek uit Leiden, waarin veel talen worden vergeleken om stamvormen te reconstrueren; het beschreven werk noemt hij een ‘monnikenwerk’. Het stukje sluit luchtig af met een persoonlijke noot: liever een kroegbezoekje dan diep duiken in zulke taalkundige diepgang, ook al kan dat tot "göbbele" leiden.