Zorgen in Maastrichtse wijk Wolder: vrees voor overlast als de echte d'Artagnan is gevonden

In dit artikel:

In de Maastrichtse wijk Wolder wachten bewoners gespannen op de uitslag van het onderzoek naar een skelet dat in februari in de Sint-Petrus-en-Pauluskerk werd gevonden. Mogelijk gaat het om Charles de Batz de Castelmore, beter bekend als d’Artagnan, de Franse musketier die volgens de overlevering in Maastricht omkwam. In oktober verwacht de gemeente Maastricht een nieuwe tussenstand.

Het buurtnetwerk Wolder vreest dat de wijk bij een positieve identificatie uitgroeit tot een toeristische trekpleister. Uit een enquête onder iets minder dan honderd inwoners blijkt dat 80 procent verkeers- en parkeerproblemen verwacht. Ook zwerfafval en algemene overlast worden genoemd. Zes op de tien deelnemers vinden dat de gemeente nu al maatregelen moet nemen. De grootste zorg is echter het gebrek aan inspraak: 85 procent wil dat de buurt wordt betrokken bij plannen om toekomstige overlast te beperken.

Het onderzoek naar de identiteit van het skelet wordt in Deventer voortgezet. Daarbij wordt onder meer gekeken naar de ouderdom en herkomst van de resten. Mogelijk volgt aanvullend DNA-onderzoek aan de Universiteit van Leuven. De zoektocht duurt langer omdat de resten bij de eerste opgraving door archeoloog Wim Dijkman verkeerd zijn opgegraven en onvoldoende zijn gedocumenteerd. Tot dusver zijn geen aanwijzingen gevonden die uitsluiten dat het om d’Artagnan gaat.

Niet alle inwoners delen de zorgen van het buurtnetwerk. Het kerkbestuur en diaken Jos Valke zeggen vooral enthousiasme onder parochianen te merken. Wolder heeft bovendien al een d’Artagnanfestival en straatnamen die naar de musketier verwijzen. Toeristische organisaties zien bezoekers juist als een mogelijke impuls voor de wijk en als manier om de drukte in de Maastrichtse binnenstad te spreiden.

Tegelijk erkennen kerkbestuur en diaken bestaande problemen, zoals gevaarlijke verkeerssituaties in eenrichtingsstraten en beperkte parkeerruimte bij de kerk. De gemeente begrijpt de zorgen, maar vindt het te vroeg om op mogelijke gevolgen vooruit te lopen zolang de identiteit van het skelet en eventuele toeristische plannen niet vaststaan. Als zulke initiatieven ontstaan, wil Maastricht erop aandringen dat de buurt wordt betrokken. Voor Wolder staat vooral het behoud van het dorpse karakter en de lokale betrokkenheid centraal.